ในวันที่เราเติบโต เราจะเหลือใคร?

ในวันที่เราเติบโต เราจะเหลือใคร?

ถ้าในวัยเด็กเรามีสมุดเล่มหนึ่งสามารถเขียนชวนเพื่อนๆมางานวันเกิด หรือวางแผนว่าในอนาคตหากเรามีงานสำคัญๆ เราจะเชิญใครมางานบ้าง

ในตอนนั้นอาจจะมีใครหลายๆคนไล่ลิสชื่อคนที่จะมาเต็มไปหมดเลย ช่วงเวลาเด็กของใครหลายๆคนอาจจะโตมากับครอบครัวใหญ่ มีญาติพี่น้อง แม้กระทั่งเหล่าหลานๆของญาติที่วัยไล่เลี่ยกันมาเล่นด้วย 

เมื่อไปโรงเรียน เคยลองสังเกตมั้ย ช่วงประถม ไปจนถึงมัธยม เรายังสามารถนึกได้ว่า “ใคร” ที่อยู่รอบๆตัวเราบ้าง อย่างน้อยๆเลย ก็คนที่เลี้ยงดูเรา เพื่อนสนิทเป็นกลุ่มๆ อาจจะมีทั้งสนิทมาก และก็พอๆคุยได้ ที่เรายังสามารถเขาไปถามไถ่เล็กๆน้อยๆ 

แต่เมื่อเราเข้าสู่วัยทำงาน…  แน่นอนว่าทุกคนน่าจะต้องเจอว่าทำไมนัดเพื่อนเก่าๆมาเจอกันยากกันเหลือเกิน บางทีในตอนนี้ ย้อนกลับไปถามตัวเองว่า “ฉันสนิทกับใครบ้าง” หลายๆคนอาจจะเริ่มรู้สึกว่าจำนวนเพื่อน หรือคนที่เราสนิทนั้นน้อยลงมากอย่างเห็นได้ชัด จากวัยเด็กอาจจะมีสนิทหลายสิบคน แต่ตอนนี้อาจเหลือแค่ 1 คน หรือ รู้สึกไม่เหลือใครเลยก็ได้ 

ยิ่งเราเติบโต เรายิ่งรู้สึกว่าเพื่อน หรือ คนรอบๆตัวเราน้อยลงทุกที มันเป็นที่เราคนเดียวมั้ย ที่โตมาแล้วรู้สึกแบบนี้เอง หรือคนอื่นก็เป็นด้วยเหมือนกัน ?

// แล้วเราจะเหลือใครกันล่ะ … 

ในงานวิจัยทางจิตวิทยาสังคมและอายุ มีการศึกษาที่น่าสนใจชิ้นหนึ่งที่เรียกว่า "ทฤษฎีวงสังคม" (Social Circle Theory) ซึ่งบอกเกี่ยวกับสมองของคนเรามีความสามารถอย่าง “จำกัด”ในการรักษาความสัมพันธ์ต่อคนรอบๆตัวเรา ซึ่งเรามีความจำที่สมองเราให้จำคนรู้จักแต่ไม่สนิทได้แค่ 150คนเท่านั้น

เมื่อเวลาล่วงเลยไป สมองก็จะลบคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับวงสังคมเราทิ้งจากสมอง เหลือเพียงวงเพื่อนร่วมงาน หรือ เพื่อนที่จะได้ติดต่อเป็นครั้งคราวเพียงแค่ 50คน และ15 คนที่เราเรียกได้ว่าเป็นเพื่อนที่เล่า หรือแลกเปลี่ยนเรื่องราวต่างๆได้ลึกขึ้น จนเหลือเพียงแค่ไม่เกิน 5 คนเท่านั้นที่เป็นกลุ่มที่ใกล้ชิดที่สุด เช่น คู่รัก ครอบครัว หรือ เพื่อนที่เราเรียกเขาได้ว่าสนิทจริงๆ 

จากวิจัยนี้ เราก็จะเริ่มเห็นวงโคจรของการเติบโตที่ ยิ่งเติบโต เพื่อนหรือคนรอบตัวเราจะยิ่งน้อยลง นั้นก็เป็นเพราะในวัยเด็ก เรื่องราวที่เราต้องแบกรับ หรือความรับผิดชอบยังไม่ได้เยอะมาก ในวัยเรียน เรายังมีเวลามากรวมกับ กิจกรรมที่เอื้อเฟื้อในการสร้างปฎิสัมพันธ์ เช่นอยู่ในห้องเรียน ได้ทำกิจกรรมใหม่ๆ 

แต่เมื่อเราเติบโตขึ้น เราต่างก็มีหน้าที่และความรับผิดชอบแตกต่างกันที่ทุกคนต้องแบกรับ ทำให้เวลาในการมีปฎิสัมพันธ์กันน้อยลงเรื่อยๆ  เมื่อความสัมพันธ์เหล่านั้นไม่ได้มาโคจรกัน หรือได้รับการดูแลอย่างสม่ำเสมอ ผู้คนเหล่านี้ก็จะจางหายไป  ส่งผลในคนในวงสังคมเราค่อยๆลดลง เราจะยิ่งเห็นได้ชัด

หลัง 30ปีขึ้นไป ที่ชีวิตผู้คนรอบๆตัวเราหมดไปกับการทำงานและดูแลครอบครัว ทำให้เวลาที่ใช้กับเพื่อนหรือสังคมนอกบ้านลดลง   ดังนั้น ความรู้สึกว่าเมื่อเราโตขึ้นแล้วคนรอบตัวน้อยลงไม่ใช่เรื่องแปลกหรือผิดปกติเลยค่ะ เพราะมันเป็นธรรมชาติของชีวิตที่เปลี่ยนไปตามช่วงวัย การรักษาความสัมพันธ์ที่มีอยู่ต่างหากที่เป็นสิ่งสำคัญ ถึงแม้ว่าในวัยผู้ใหญ่เราอาจจะเหลือใครให้เชิญมางานสำคัญของคุณเพียงแค่ไม่กี่คน แต่คนที่เหลืออยู่มักจะเป็นคนที่สำคัญและมีความหมายกับเราจริงๆ

เพราะฉะนั้น อย่าลืมโฟกัสกับคนที่ยังยืนอยู่ข้างๆเราในทุกๆ ช่วงเวลาของชีวิตนะคะ 

---- บทความโดย มหาจิตนครคลินิก

#บทความจิตวิทยา #มหาจิตนครคลินิก #คลินิกจิตวิทยา #จิตวิทยาปรึกษา #จิตวิทยาบำบัด #ความรู้จิตวิทยา #วงล้อมสังคม #ยิ่งโตเพื่อนยิ่งน้อยลง #รสชาติของการเติบโต

ปรึกษานักจิตวิทยาเกี่ยวกับความสัมพันธ์

มหาจิตนครคลินิก

🗓️ เปิดทำการทุกวันอังคาร-อาทิตย์เวลา 10.00-20.00น.

📌มีบริการจิตวิทยาปรึกษา จิตวิทยาบำบัด และ การทำแบบประเมินทางจิตวิทยา